humanitus

3. humanitus. 1 spectat ad naturam humanam: a ut homo, secundum naturam humanam – als Mensch, menschliches Wesen, bezüglich der menschlichen Natur: α in univ.: MLWMirac. Bert. 1 p. 510,8 Regenhardus ... miserabiliter protractus est ad villam propriae -shumanitus de matre profusionis. MLWBerth. chron. B a. 1077 p. 313,7 matrona in Alemannia puerum non multum vivacem ..., sed vivens et ex toto ... -shumanitus bene formatum generavit. β de Christo: MLWAlbert. M. eccl. hier. 4,17 p. 113,58 talis oblatio competit sibi (sc. Christo), scilicet ‘sanctificari -s’humanitus (PG 3,485^A ἀνθρωποπρεπῶς), id est secundum humanam naturam. b humano modo – auf menschliche Weise, menschlich: MLWGodesc. Saxo carm. 75 (AbhMünch. N. F. 99. 1988. p. 318) munere quin largo deitas pia corriget ultro, quicquid ... mendę potuit -shumanitus esse. MLWThietm. chron. 7,31 -shumanitus deliquisse. MLWVisio Godesc. A 56 p. 144,13 cum ... racionis compos factus esset, ... -shumanitus deinceps se agere cepit. MLWChart. ord. Teut. (Thur.) 228 cum id, quod tractatur -shumanitus, ... conservet series litteralis. c spectat ad mortalitatem i. q. ut hominis, humanae condicionis est – wie es menschlich ist, dem menschlichen Geschick gemäß: MLWRyccard. chron. a. 1225 p. 132^a,14 (epist. papae) si ... quicquid de ipso imperatore ... -shumanitus contingerit. MLWDipl. coll. 672 (Mon. Boica XXX p. 133,29) si ... aliquid nobis -shumanitus ... contingeret. 2 spectat ad homines: a ab hominibus – von den Menschen, von menschlicher Seite: MLWRimb. Anscar. 1 p. 19,1 ut, qui -shumanitus tanto destituti sumus pastore, caelitus divino muniri mereamur auxilio. MLWBebo ad Heinr. II. 1 p. 492,24 cęlebritas haec (paschalis) creditur divinitus ordinata ..., aliter enim non fieret -shumanitus ordine tam venerando finita. b apud homines – vor den Menschen: MLWEpist. var. III 18 p. 165,17 quam (causam) si relinquo (sc. archiepiscopus), apud Dominum ... inexcusabilis ero et vobis (sc. regi) promissam -shumanitus fidem temerasse convincar. c secundum res saeculares, saeculari modo – in weltlicher Hinsicht, in weltlichen Dingen, weltlich: MLWDipl. Arnulfi 140 p. 213,29 quemcumque ... digniorem et promptiorem indagare potuerint fratres ad Dei familiam divinitus gubernandam et nostram servitutem -shumanitus peragendam. MLWDipl. Ludow. Inf. 20 p. 126,18 eos (fratres) divinitus et -shumanitus bene procurare studuit abbas. MLWThietm. chron. 2,23 p. 68,1 archipresul divinitus in cunctis -squehumanitusque pollens proficuitatibus. 5,38 p. 264,24 natale Domini ... more priorum divinitus ac -shumanitus honorando peregit rex. 3 spectat ad praestantiam, philanthropiam hominis i. q. comiter, benigne – (menschen)freundlich, gütig: MLWWett. Gall. 20 a viro Dei -shumanitus susceptus diaconus. MLWHist. peregr. app. p. 173,10 a christianissimo rege Ungarię Bela honorifice recepti et benigne ab ipso et -shumanitus tractati.Leithe-Jasper