Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
humanitus
3. humanitus . 1 spectat ad naturam humanam: a ut homo, secundum naturam humanam – als Mensch, menschliches Wesen, bezüglich der menschlichen Natur : α in univ.: Mirac. Bert. 1 p. 510,8 Regenhardus ... miserabiliter protractus est ad villam propriae -s humanitus de matre profusionis. Berth. chron. B a. 1077 p. 313,7 matrona in Alemannia puerum non multum vivacem ..., sed vivens et ex toto ... -s humanitus bene formatum generavit. β de Christo: Albert. M. eccl. hier. 4,17 p. 113,58 talis oblatio competit sibi (sc. Christo) , scilicet ‘sanctificari -s’ humanitus ( PG 3,485 A ἀνθρωποπρεπῶς), id e…