Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
houbitbantôn sw. v.
houbitbantôn sw. v. — Graff III,137 s. v. cahaupitpantot . ca-haupit-pantot: part. prt. Gl 1,204,39 ( R ); ki-: dass. ebda. ( Ra ). 238,12 ( KRa ); -houpit-: dass. 4,11,42 ( Jc ). 17,31 ( Jc ). — ki-haubit-pandot: part. prt. Gl 1,204,39 ( K ). im Part. Praet.: gihoubitbantôt: mit einem Kopfband versehen, bekränzt: kihaubitpandot laureatus Gl 1,204,39 ( KRa ). ebda. ( R ). kihaupitpantot ( KRa ) kikaronot edho kihregilod ( nur K ) redimitus ( Hs. redemitus ) coronatus vel ornatus ( nur K ) 238,12. kihoupitpantot palmatus [ laureatus aut coronatus, CGL IV,548,10 ] 4,11,42. kihoupitpantot redempt…