Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
hortalis
* hortalis (o-), -e. (hortus; cf. ThLL. VI/3. p. 3013,44 hortualis) 1 ? adi. i. q. ad culturam horti adhibitus, utilis – als (Nutz-)Garten verwendet, verwendbar : Dipl. Conr. 4 (MGDipl. reg. et imp. Germ. VI 2. 1959. p. 674,38) quarum (peciarum terrae) una est iuxta aecclesiam ... et alia o-is ortalis ... posita prope eandem aecclesiam. 2 subst. masc. ( ? indecl.: MLW l. 38) vel neutr. (cf. ital. ortale; v. Battaglia, Dizionario. XII. p. 161sq.) i. q. hortus – (Nutz-)Garten : Chart. Ital. Ficker 35 p. 52,38 (a. 988) tradidi ... sortionem de omnibus rebus ..., idest de casis ..., territorie, cu…