Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
horrendus
2. horrendus , -a, -um. subst. neutr. pro adv.: MLW l. 51. 1 proprie: a arrectus, arduus – steil emporragend, schroff : Poeta Saxo 1,120 transcensis ... -is horrendis Alpibus. b (frigore) rigidum faciens, frigidus – (vor Kälte) erstarren lassend, kalt : Hugeb. Willib. 4 p. 93,21 usque dum hiemis gelidi -us horrendus preteriret frigus. 2 translate: a horribilis, terribilis, atrox, dirus – furchterregend, entsetzlich, schrecklich, grauenvoll : Walahfr. Mamm. 8,11 leo ... -us horrendus colla iubasque. Cand. Fuld. Eigil. II 7,18 lupus -um horrendum ululans eqs. Widuk. gest. 3,46 alia multa ... con…