Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
horofaro adj.
adj. — Graff III,702.
horo-faro: Grdf. Npgl 92,5.
verdunkelt: in andirro uuerlte skinet iro (d. i. dinero ęcclesię) heiligheit . dar zimet si iro . uuanda da neuuirt si fuscata (horofaro) [vgl. audiant insipientes hunc psalmum, qui putant splendidum adventum domini aliqua derogatione fuscandum, Cass.].