Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
honorabiliter
adv . honorabiliter . honeste, digne – ehrenhaft, würdig : 1 honoris causa, cum dignitate – ehrenhalber, mit Ehre und Ansehen, würdevoll : Trad. Frising. 397 c p. 338,6 (a. 819) Audulfus super provincia Baiowariorum tam potenter et -r honorabiliter a ... Karolo potestatem accepit. Dipl. Otton. II. 270 cui (ecclesiae) ... archiepiscopus -r honorabiliter pręsidet ( item 271. 274). Helm. chron. 39 p. 78,8 quatinus regem -r honorabiliter venientem ipse h onoratior (i. papa) exciperet. al . 2 gloriose – ruhmreich : Annal. Magd. II a. 1042 victores -llime honorabillime convenere. 3 reverenter – ehre…