Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
honorabilitas f.
honorabilitas , -atis f. 1 proprie: a honor, dignitas – Ansehen, Würde, Wert : Albert. M. eth. I 84 p. 73,74 virtus h onorabilium est, quia est pars h onesti, quod h onorabile est; sed de virtute est laus ..., et sic -s honorabilitas non prohibet felicitatem, quin sit laudabilis. anim. 1,1,2 p. 4,49 cum ... propter sui -em honorabilitatem sic in prioritate dignitatis ponenda sit notitia animae, non amisit etiam utilitatem. top. 3,2,1 p. 348 a ,23 h onorabilius est magis eligendum ex ratione -is honorabilitatis , quae excellit alterum. summ. theol. I praef. p. 1,18sqq. ex hoc, quod ‘mirabilis e…