honorabilitas

honorabilitas, -atis f. 1 proprie: a honor, dignitas – Ansehen, Würde, Wert: MLWAlbert. M. eth. I 84 p. 73,74 virtus honorabilium est, quia est pars honesti, quod honorabile est; sed de virtute est laus ..., et sic -shonorabilitas non prohibet felicitatem, quin sit laudabilis. anim. 1,1,2 p. 4,49 cum ... propter sui -emhonorabilitatem sic in prioritate dignitatis ponenda sit notitia animae, non amisit etiam utilitatem. top. 3,2,1 p. 348^a,23 honorabilius est magis eligendum ex ratione -ishonorabilitatis, quae excellit alterum. summ. theol. I praef. p. 1,18sqq. ex hoc, quod ‘mirabilis est’ (sc. scientia litterarum sacrarum), habet -em;honorabilitatem cum ... scientiae in duobus differant, scilicet subiecti mirabilitate et -ehonorabilitate et demonstrationum certitudine, ... constat illam honorabilissimam esse, quae de mirabilissimo ... est. ibid. al. b reverentia – Ehrerbietung: MLWHincm. annal. a. 865 p. 118,7 cum ... -ehonorabilitate, sicut episcopi Romani reges consueverant in suis epistolis honorare. 2 meton.: a venerabilitas – ‘Honorabilität’: MLWAlbert. M. pol. 2,3^s ‘plures ex abundantibus esse principes et maximos ... et ⌊maximis -bus⌋’honorabilitatibus (p. 1266^a,13 ἐκ τῶν μεγίστων τιμημάτων) ... facere ostendit obligarchiam. 3,3^c p. 227^a,14 ‘ab -bushonorabilitatibus ... longis participationes principatuum’, quia non dantur nisi honestis personis. 5,6ⁱ p. 491^a,33sqq. ibid. al. b fortuna, census – Vermögen: MLWAlbert. M. pol. 4,5^c p. 352^a,4 ‘aliis ...’, supple: multitudinibus hominum, ‘participare licet’ politico ... principatu, ‘cum possideant ⌊-emhonorabilitatem determinatam⌋ (p. 1292^b,30 τὸ τίμημα τὸ διωρισμένον) a legibus’, scilicet quod non licet egenis participare politicum principatum. 4,7^o p. 365^b,34 in oligarchiis congregationes fiunt ad principes constituendos ab immensa -ehonorabilitate eqs.Pörnbacher