Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
holzmorhele mhd. sw. f.
mhd. sw. f.
holtz-mOerheln: nom. pl. (?) Gl 3,518,26 (clm 9607, 14./15. Jh.; griech.-lat. sg.).
Wilde Möhre, Daucus Carota L. (vgl. Marzell, Wb. 2,52 ff., Hegi V,2,1508): agrion (vgl. agrio id est pastinaca silvatica, CGL III,535,49, vgl. auch Fischer, Pfl. S. 267).