hierarchicus

^*hierarchicus (i-), -a, -um.(ἱεραρχικός)t. t. eccl. et theol.: 1 adi.: a hierarchiae conveniens – der Hierarchie entsprechend, ‘hierarchisch’: α spectat ad hierarchiam q. d. caelestem, angelorum: MLWAlbert. M. summ. creat. 1,33,3 p. 521^a,30 ‘ad dictas per unumquemque -arumhierarchicarum (PG 3,273^C ἱεραρχικῶν) illuminationum proprias anagogas’. cael. hier. 3 p. 45,8 scientia non est nobilissimum inter dona -ahierarchica. summ. theol. II 4,15,2 p. 206^b,27 qui (angeli) in sublimioribus officiis ... constituti sunt ordine -ohierarchico. ibid. al. β spectat ad hierarchiam q. d. humanam i. q. ecclesiasticus, spiritualis – kirchlich, geistlich: MLWWaldo Anscar. praef. 118 praeminet imperio ditione -ushierarchicus ordo; altior officii gradus est diademate regni (MLWAlbert. M. sent. 2,9^A,1 p. 190^a,13). MLWAlbert. M. resurr. 81 p. 288,57 secundum actum -umhierarchicum, qui est reducere inferiores in Deum. eccl. hier. 1 p. 4,66 quae (perfectio) est finis operationis -aehierarchicae. ibid. al. b distinctivus – unterscheidend: MLWInscr. Germ. LVIII/2 33 K (s. XII.^med.) <... symb>olum i-umierarchicum (de signo tau, cf. Vulg. Ez. 9,4; v. notam ed.). 2 subst.: a masc. i. q. discipulus – Jünger (de apostolis; cf. MLW p. 1025, 71): MLWAlbert. M. summ. creat. 1,35,3 p. 532^a,9 Christus prohibet suis -ishierarchicis, hoc est apostolis, dominatum super inferiores. b neutr. plur. i. q. res ecclesiasticae, spirituales – kirchliche, geistliche Angelegenheiten, ‘Spiritualien’: MLWAlbert. M. sent. 4,27^D,5 p. 138^a,14sqq. participatio -orumhierarchicorum derivatur a hierarcha ..., sed omne sacramentum est participatio quaedam -orumhierarchicorum. p. 138^b,21 ubi est circa actus humanos tantum, non est de -ishierarchicis, sed ex illa parte, ubi est sacramentum, et hoc modo dispensatur per ministros habentes potestatem a hierarcha.