Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
hierarchicus
* hierarchicus (i-), -a, -um. (ἱεραρχικός) t. t. eccl. et theol.: 1 adi.: a hierarchiae conveniens – der Hierarchie entsprechend, ‘hierarchisch’ : α spectat ad hierarchiam q. d. caelestem, angelorum: Albert. M. summ. creat. 1,33,3 p. 521 a ,30 ‘ad dictas per unumquemque -arum hierarchicarum ( PG 3,273 C ἱεραρχικῶν) illuminationum proprias anagogas’. cael. hier. 3 p. 45,8 scientia non est nobilissimum inter dona -a hierarchica . summ. theol. II 4,15,2 p. 206 b ,27 qui (angeli) in sublimioribus officiis ... constituti sunt ordine -o hierarchico . ibid. al. β spectat ad hierarchiam q. d. humanam …