Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
hierarchia f.
* hierarchia (ge-, i-, -hya), -ae f. (ἱεραρχία) script.: pe-: MLW l. 60 . xe-: MLW l. 31 . yer(a)rachia: MLW MLW p. 1027, 8 . ihe-: MLW MLW l. 42. 63 . -cia: MLW l. 37 . rhythm. (h)ier- fere pro una syllaba (per synizesin), e. g. MLW MLW MLW MLW l. 36. 38. 62. p. 1027, 3 . metr. (h)ier- syllaba per synizesin longa: MLW l. 68 . t. t. eccl. et theol. (usu communi: MLW p. 1027, 11) i. q. ordo, gradus (honoris), dignitas (religiosa) – (geistliche Rang-)Ordnung, ‘Hierarchie’ ( de re v. LThK. 3 V. p. 85sqq.; def. : Albert. M. eccl. hier. 1 p. 3,3 -a hierarchia ... est quidam gradus potestatis): 1 pr…