Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
hesternus
1. hesternus (e-, ex(s)t-), -a, -um. 1 adi. i. q. pridianus – gestrig, von gestern, vortägig, vorig : a strictius: α in univ.: Visio Baront. 3 ext-a externa nocte. Widuk. gest. 3,54 p. 134,13 -a hesterna comminatione ( sim. Metell. exp. Hieros. 4,36 bello). Thietm. chron. 4,25 custodibus ... -o hesterno gravatis vino. Adalbold. Boeth. 41 quod (tempus) nunc est crastinum, primum hodiernum, exinde fit -um hesternum . Vita Norb. I 14 p. 688,22 nescis ..., quia energuminus ille -us hesternus insanit? persaepe . β locut. -o hesterno die sim. i. q. heri – am gestrigen Tag, gestern : Ionas Bob. Ioh. …