Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
hessehunt st. m.
st. m. (zu -ss- vgl. Kögel, Beitr. 7,179. 180 u. mhd. hessen), mhd. hessehunt; mnd. hissehunt; vgl. nhd. hetzhund. — Graff IV,977.
hesse-hunt: nom. sg. Gl 3,444,24 (2 Hss., 12. Jh.); acc. sg. 2,352,40 (Straßb. C. V. 6, 9. Jh.).
Hetzhund (bei der Jagd): hessehunt [si quis canem] seusium [, primum cursalem, qui primus currit, involaverit, Lex Alam. LXXXII p. 142] Gl 2,352,40 (vgl. Diefb., Gl. 564c s. v. suesius u. Palander, Tiern. S. 33 f. s. v. siuso). hessehunt molossus 3,444,24.
Vgl. Palander, Tiern. S. 36.