Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
hermisôd st. m.
st. m.
harmisod: acc. sg. Thoma, Glossen S. 22,21 (S. Mihiel BM 25, 10. oder 11. Jh.; zum Fehlen des Umlauts vgl. Meineke, Stud. S. 284).
falsche Beschuldigung, Verleumdung: harmisod (darunter:) uuenecheit [introducti sumus: ut devolvat in nos] calumniam (miseriam) [, et violenter subiiciat ser- vituti et nos, et asinos nostros, Comm. in Gen. = Gen. 43,18].