Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
hêrfalko
S971heri 972
mfrk.); 3,680,58 (13. Jh.); 4,170,39 (12. Jh.,
bair.). 216,6 (2 Hss., Ende des 12. Jh.s und
13. Jh.):
‚(Erd-)Boden, Landstrich, Feuerstät-(mhd. hertstat, nhd.
te, herd; lar, solum‘
Herdstatt; vgl. mndd. hērtstēde; mndl. hert-
stede, heertstede; afries. herthstede). S. herd,
stat. – herdtungAWB f. i-St., nur im SH (Gl.
3,127,53 [3 Hss., 12. und 13. Jh.]. 55 [12.
oder 14. Jh.]):
‚unterirdischer Raum; hypo-. S. herd, tung.
gaeum (aedificium sub terris)‘
– hêrenAWB sw. v. I, NBo, Npg:
‚sich erheben,(mhd. hêren, ält. nhd. hehren [Dt.
sich erhöhen; dominari, se excellentioribus
addere‘
Wb. 10, 791]). S. hêr. – gihêrênAWB sw. v. III, Gl.
2,222,32 (9. Jh., bair.) und O:
‚groß, mächtig, part.prät. nom.sg. m. eba-
sein oder werden‘
no gihêrtêr
‚Mann gleichen Alters, gleicher. S. hêr. – inthêrênAWB NMC:
Würde; consenior‘
‚verschmähen; dedignari‘. – hêrfalkoAWB m. n-
St., hêrfalcfalcAWB? m. a- oder i-St., in Gl. seit Anfang
des 13. Jh.s:
‚Edelfalke; herodius‘(vgl. Suo-
lahti [1909] 2000: 336). S. hêr, falkc, falko. –
hêrfogalAWB m. a-St., nur Npg:
‚Edelfalke; hero-(vgl. Suolahti [1909] 2000: 336). S.
dius‘
hêr, fogal. – Ahd. Wb. 4, 969 f. 971; Splett,
Ahd. Wb. 1, 201. 250. 380. 381. 382. 924.
1029; Köbler, Wb. d. ahd. Spr. 537 f.; Schütz-
eichel6 158; Starck-Wells 269. 822; Schützei-
chel, Glossenwortschatz 4, 283. 284.