Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
herbestbluome
3,527,20 (Zeit unbekannt):
‚Herbstblume‘
(nhd. Herbstblume), Bezeichnung für die
‚Stinkende Hundskamille; cotula foetida‘
(Anthemis Cotula L.). Vgl. Marzell [1943–
58] 2000: 1, 317 ff. 1073. S. herbist, bluoma.
– herbestrabenAWB mhd. st. m., nur Gl. 3,86,25
(15. Jh.):
‚Rabe, Nebelkrähe; istrix‘. Vgl.
Suolahti [1909] 2000: 182. S. herbist, raban.
Vgl. herbistram. – herbilariAWB m. ja-St., in Gl.
ab dem 11. Jh.:
‚Ziergarten, Lustgarten,. Das Wort
Tiergarten; violarium, vivarium‘
ist aus mlat. herbularius übernommen. Vgl.
Heyne 1899–1908: 2, 93 ff. 99 f. S. -ari. –
herbilarilî(n)AWB n. a-St., Gl. 2,767,14 (10. Jh.):
‚Gärtchen, kleiner Vorgarten; atriolium‘.
Das Diminutiv ist aus mlat. herbularius ent-
lehnt. S. -ilîn. – Ahd. Wb. 4, 965 f.; Splett,
Ahd. Wb. 1, 83. 382. 721; Köbler, Wb. d. ahd.
Spr. 537; Schützeichel6 157; Starck-Wells
269; Schützeichel, Glossenwortschatz 4, 281.
282 f.