Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
herabezzirî st. f.
st. f. — Graff IV,1015.
Nur in M belegt.
hera-paziri: gen. sg. Gl 2,122,22 (2 Hss.); dat. sg. 131, 62 (3 Hss.); -pazri: dass. 63; -pziri: gen. sg. 122,22/23. — ere-pazari: gen. sg. Gl 2,122,23 (Wien 361, 11. Jh.; zu ere- s. Garke S. 63 u. 119).
Mittelmäßigkeit, Geringfügigkeit, geringe Größe oder Bedeutung: herapaziri [si quis autem episcopus, civitatis suae] mediocritate [despecta, administrationem loci celebrioris ambierit ..., Decr. Leon. XXXVIII] Gl 2,131,62; als Demutsfloskel: ‘(meine) Wenigkeit’: herapaziri [iuxta statuta totius concilii congregati, et meae] mediocritatis [sententiam, placet facere rerum omnium conclusionem, Conc. Afr. CXXXIII] 122,22.