Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
hechet st. M., sw. M.
hechet , st. M., sw. M.
- nhd.
- Hecht
- ÜG.:
- lat. lucius Gl, SH, VocOpt
- Hw.:
- vgl. mnl. heket, mnd. hēket
- Q.:
- HvNst (heht), Ren (FB hechet), Albrant, BdN, BvgSp, Eheb, Frl, Gl, Herbst, HMRG, Ipocr (um 1200), KochEvL, Meissner, OvBaierl, OvW, SH, StRMünch, Tuch, Urk, VocOpt
- E.:
- ahd. hehhit* 26?, hechit, st. M. (a?), Hecht; germ. *hakuda-, *hakudaz, st. M. (a), Hecht; s. idg. *keg-, *keng-, Sb., V., Pflock, Haken (M.), Henkel, spitz sein (V.), Pokorny 537; idg. *kek-, *kenk-, Sb., V., Pflock, Haken (M.), Henkel, spitz sein (V.), Pokorny 537
- W.:
- nhd. Hecht, M., Hecht, DW 10, 739
- L.:
- Lexer 83a (hechet), Hennig (hecht), WMU (hecht N675 [1295] 1 Bel.), MWB 2, 1239 (hechet), LexerHW 1, 1201 (hechet), Benecke/Müller/Zarncke I, 647a (hechet), LexerN 3, 231 (hechet), DRW