Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
hazlîh
188,15 und Gl. in Hs. Erlangen, UB Ms. 396
[s. Hildebrandt 1974–95: 1, 300, 436]):
‚ver-(mhd. haz[ze]-,
haßt, hassenswert; invisus‘
hez[ze]lich, nhd. häßlich [nur noch in der
Bed.
‚abstoßend, unschön‘]; as. hetilīk; ae.
hetelīc; aisl. hatrligr; vgl. ae. hetelīce adv.).
Desubst. oder deverbale Bildung (s. Schmid
1998: 253 f. 455. 537. 605). S. haz, hazzôn,
hazzên, -lîh. – haznissîAWB f. īn-St., nur Gl. 4,7,1
(2. Viertel des 9. Jh.s):
‚Verdammung; dam-(vgl. ae. heteniþ m.). S. -nissî. – Ahd.
873 hazlîh – hazzalS874
natio‘
Wb. 4, 759; Splett, Ahd. Wb. 1, 361; Köbler,
Wb. d. ahd. Spr. 522; Schützeichel6 151;
Starck-Wells 259 f.; Schützeichel, Glossen-
wortschatz 4, 207.