Hauptquelle · Mecklenburgisches Wb.
Hawergrütt f.
Hawergrütt f. Hafergrütze: 'havergrutte' (Wi 1517) Jb. 91, 176; im Anruf an den Bock: Bücke Bücke Buben, stöt mi nich, Hawergrütt un Gruben mag ick nich Wo. V. 2, 1105; ähnl. an den Bullen 1101; im Dorfreim: in Niendörp gifft dat Hawergrütt Lu TewsW . Kü. 1, 635; Me. 2, 671.