Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
hangalîn
te des 11. Jh.s):
‚hängend, schwebend; pen-. Deverbale Ableitung. S. hangên,
dulus‘
-alîn. – Ahd. Wb. 4, 674; Splett, Ahd. Wb. 1,
339; Köbler, Wb. d. ahd. Spr. 513; Schützei-
chel6 148; Starck-Wells 253; Schützeichel,
Glossenwortschatz 4, 151.