Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
halsstarc Adj.
halsstarc , Adj.
- nhd.
- „halsstark“, halsstarrig, aufsässig
- ÜG.:
- lat. pertinax Gl
- Hw.:
- vgl. mnd. halsstark
- Q.:
- Cranc (1347-1359) (FB halsstarc), Gl, Kirchb, LS
- E.:
- ahd.? halsstark*? 1, halsstarrig?; s. stark
- W.:
- nhd. (ält.) halsstark, Adj., halsstark, halsstarrig, festhaltend, eigensinnig, ungehorsam, DW 10, 267, vgl. DW 10, 267 (halsstarrig)
- L.:
- Lexer 80b (halsstarc), MWB 2, 1134 (halsstarc), LexerHW 1, 1157 (halsstrac), Benecke/Müller/Zarncke II/2, 597a (halsstarc), LexerN 3, 226 (halsstarc)