Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gurigabala st. f.
st. f.
guri-capala: nom. sg. Etudes Germ. 21,33 (Paris Lat. 7503, 9. Jh.).
dreizinkige Mistgabel: fuscina, quod guricapala barbare dicitur [zu Prisc.; vgl. fuscina, instrumentum ferreum et tridens, Duc. 3, 638 c].
Vgl. Blech, Gl.-Stud. S. 362 ff.