Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gritmâli st. n.
st. n. (mit Ahd. Gl.-Wb. S. 241 u. Tiefenbach, BNF (NF) 15,71, wogegen Steinm. z. St. u. Gröger S. 439 das Wort als Verschr. von scrit(i)mâli ansehen, wofür das übereinstimmende lat. Lemma passus (z. T. zur gleichen Textstelle) zu sprechen scheint); vgl. mhd. griten, nhd. dial. z. B. bair. gritt f. Schm. 1,1017, tirol. grît f. Schöpf 215, schwäb. gritte(n) f. Fischer 3,843, bad. gritten Ochs 2,475, schweiz. grittn f. Schweiz. Id. 2,827. — Graff IV,311 f.
crit-mal-: nom. pl. -i Gl 1,741,41 (M, 2 Hss.); acc. pl. -i 818,16 (M, 3 Hss., 1 Hs. -i durch Überschreiben aus -a korr.); -a ebda. (M, durch übergeschr. i zu -i korr.); grit-mali: dass. 17 (M).
Schritt(länge): critmali [(mons) qui vocatur Oliveti, qui est iuxta Ierusalem,] sabbati habens iter (i. mille passus) [Acta 1,12] Gl 1,741,41. critmali [quicumque te angariaverit mille] passus [, vade cum illo et alia duo, Matth. 5,41] 818,16.