Eintrag · Grimm (DWB, 1854–1961)
- Anchors
- 2 in 2 Wb.
- Sprachstufen
- 2 von 16
- Verweise rein
- 0
- Verweise raus
- 2
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
15.–20. Jh.
Neuhochdeutschgnuffenvb.
Grimm (DWB, 1854–1961)
gnuffen , vb. , dasselbe wie knuffen, zu dessen anlautvarianten unter 3 c nachzutragen ist: gnuffen ' knuffen, stoszen '…
-
modern
Dialektgnuffen
Mecklenburgisches Wb.
Wossidia gnuffen stoßen, puffen: Vader gnufft Moder, Moder gnufft mi, ick gnuff 't Kalf, hett de Jung' seggt Schö; Wa Wa…
Verweisungsnetz
4 Knoten, 2 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit gnuffen
5 Bildungen · 0 Erstglied · 5 Zweitglied · 0 Ableitungen
‑gnuffen als Zweitglied (5 von 5)
afgnuffen
MeckWB
Wossidia afgnuffen refl. sich heftig abarbeiten: dorbi hebben wi uns œwer afgnufft Schö Schönberg@Schlagsdorf Schlagsd .
angnuffen
MeckWB
Wossidia angnuffen anstoßen.
upgnuffen
MeckWB
Wossidia upgnuffen aufspielen, von Musikanten: Jungens, gnufft up! Wi.
utgnuffen
MeckWB
Wossidia utgnuffen gerbersprl. ausschaben: dat Fell ward ierst utgnufft, denn kümmt Halun ( s. MeckWB Alun ) un Solt up Wa.
vörgnuffen
MeckWB
Wossidia vörgnuffen einen Stoß versetzen; Rda. beim Kartenspiel: wi willen em man eenen vörgnuffen Wi.