Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
gnausen vb.
gnausen , vb. , ' sparsam, geizig sein ' Loritza id. Viennense 52 b , auch gnausern Hügel Wien 69 a . dasselbe wie die aus md. und nd. mundarten stammenden worte knauser, knauserei, knauserig (-isch), knausern teil 5, 1372 f., im anlaut wohl von gnau = genau 5 ' sparsam, karg, geizig ' teil 4, 1, 2, 3354 und gnau(n)zen ( s. sp. 629) bestimmt, vgl. den hinweis von Loritza a. a. o.