Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
gloriatio f.
gloriatio , -onis f. 1 actio gloriandi – das Sich-Rühmen : a in bonam partem : Godesc. Saxo gramm. 1 p. 397,6 istud gloriari, id est ista -o gloriatio sive gloria cunctos penitus ‘oportet’ nos et universis ‘expedit’ nobis eqs . b in malam partem i. q. iactantia – Prahlerei : Burch. Ursb. chron. p. 108,7 nonnumquam nimie humilitatis nomen -em gloriationem importet. 2 laudatio, exsultatio – Lobpreis, Jubel : Godesc. Saxo conf. p. 75,32 sit ... nobis ... in te (sc. Domino) solo gaudium verum atque sincerum tripudiumque summum ... et -o gloriatio communis, quod eqs . 3 veneratio, reverentia – Vere…