Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
glaffa f.
? glaffa f. glaffa: nom. sg. ZfdA. 64,78 ( Adm. 718, 12. Jh. ). Korngabel ( ? ) : mergula: mergus duchere, hinc mergis, tis ár ( l. air, ahir), quia mergat stipulam; merga, merge, glaffa, qua fruges elevantur, dicta a volucribus mergis [ evtl. zu: mergula nec penitus nigris contemnitur alis, Aldh., De virg. 222 ]; vgl. Anm. z. St.