Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
gladiatorius
gladiatorius , -a, -um. I spectat ad pugnam: A strictius: 1 qui gladio geritur – Schwert(kampf)-, mit dem Schwert ausgetragen : a gener.: Conr. Eberb. exord. 3,22 l. 67 apparuit ei (seni Acardo) diabolus -o gladiatorio cum eo conflictu in modum palaestrae decertans. ludi -i gladiatorii i. q. certamina gladiatorum – Gladiatorenkämpfe, -spiele : Lup. Ferr. epist. add. 6 p. 115, 29 ludi, qui diebus festis ... a iuvenibus agebantur ..., aut gymnici aut -i gladiatorii aut circenses aut scenici nominabantur (cf. Isid. orig. 18,16,3) . b iur. i. q. per duellum forense decertatum – durch Zweikampf vor…