Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
girîdan st. v.
gi- rîdan st. v. , mhd. gerîden; ae. gewríðan. — Graff II,473. Praes.: ki-rid-: 3. sg. conj. -e Gl 2,82,3 ( Sg 193, 8./9. Jh. ). AJPh. 55,229; inf. -an Gl 1,621,43 ( Rb ). Formen im Part. Praet. s. rîdan. 1) etw. von einer Richtung in eine andere bewegen : a) etw. zu etw. hinwenden: kiride [ quomodo si aliquis oneratam mercibus navem de portu solvat, et tempestatibus tradat, et ad scopulos atque ad saxa ] detorqueat [ Caes., Hom. XXIX, PL 67 p. 1065 ] Gl 2,82,3; b) sich ( erneut ) einer Sache zuwenden, zu etw. zurückkehren : kiride [ unde necesse est ut ad modernos patres ... narratio se nostr…