Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
girast st. f.
st. f.
gi-rast: acc. sg. Schulte, Gregor S. 269,4 (Würzb. Mp. th. f. 19, Gll. 9./10. Jh.).
Quartier, Herberge: girast [quadam vero die, dum (der Mönch) eius (des Subdiakons)] hospitium [... intrasset, Greg., Dial. 3,17, PL 77,264A].
Vgl. girastên, girastôn, giresten.