Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gimuotsamo adv.
adv.; vgl. mhd. gemuotsam, mnd. gemothsam (s. v. môtsam) adj. — Graff II,687.
ca-mot-samor: comp. Gl 1,64,15 (Pa); ki-: dass. ebda. (K).
angenehm: camotsamor pidarplihor conmodius utilius (Ra gimezlîhho, R gifuorlîhho).
Vgl. gimuotsamen, gimuotsamôn.