Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gimikilon aostndfrk. sw. v.
gi- mikilon , -mikilen aostndfrk. sw. v. ; zur Vermischung von ôn- u. jan- Verb vgl. van Helten, Gr. II § 109 ; ae. gemiclian. gi-mikil-: part. prt. -ot Pw 56,11; nom. pl. m. -oda Gl L 173; ge-mikol-: inf. -on Pw 68,31; part. prt. -ot 69,5. gi-mikilit: 2. pl. imp. Gl L 249 ( zu -it vgl. van Helten a. a. O. § 109 γ). Verschrieben: ge-milikon: inf. Pw 71,17. 1) wachsen, groß werden: lof sal ik quethan thi an thiadin uuanda gimikilot ist untes te himelon ginatha thin psalmum dicam tibi in gentibus quoniam magnifi- cata est usque ad caelos misericordia tua Pw 56,11 ( zum lat. Lemma vgl. Thes. VIII…