Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gimengen sw. v.
gi- mengen sw. v. , mhd. gemengen. — Graff II,807. ge-mengen: inf. Nb 46,18/19 [37,21]; -mangta: 3. sg. prt. Nc 788,18 [106,4]. mangeln, fehlen: a) mit Dat. d. Pers. u. Nebens.: neuuissa ih uuola ... dir eteuuar gemengen . tar muotsuht ( vgl. Ausg. K.-T. ) insliefen mag . samo durh sketero getana spizzun? num me ... fefellit abesse aliquid . per quod inrepserit morbus perturbationum in animum tuum . velut te hiante robore valli? Nb 46,18/19 [37,21]; b) mit abstr. Gen.: dar negemangta suegelsanges . noh seitsanges . noh tero folleglichi dero orgenlutun nam nec tibiarum mela deerant . nec ex fid…