Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gimarko sw. m.
auch gi-merko sw. m. (zum Nebeneinander von an- u. jan-Deklination vgl. Braune, Ahd. Gr.15 § 223 Anm. 2); vgl. got. gamarko f. (oder *gamarkon sw. v.? Vgl. Feist, Got. et. Wb. S. 192 u. Griepentrog S. 277 Anm. 12). — Graff II,849.
ka-march-: nom. pl. -un Gl 2,104,50 (clm 19417, 9. Jh.; oder zu gimarkôn?); acc. pl. -un 743,29 (clm 14747, 9. Jh.); ga-: nom. pl. -un 123,69 (M). — ki-marachun: nom. pl. Gl 1,654,35 (Rb).
ka-march-: nom. pl. -iun Gl 2,104,49 (2 Hss., darunter clm 14747,9. Jh.).
Verschrieben: car-marchun: nom. pl. Gl 1,157,5 (R).
Grenznachbar: camarchun eines chunnes finitimi vicini confines unius tribus Gl 1,157,5. kimarachun dine finitimi tui [, qui te aedificaverunt, impleverunt decorem tuum, Ez. 27,4] 654,35. kamarchiun (1 Hs. noch sint) [non solum eorum (coepiscoporum), qui in tua sunt dioecesi constituti, sed etiam ad universos Carthaginienses ... vel eos, qui vicinis tibi] conlimitant (Hss. conliminant) [hic inde provinciis, Decr. Sir. XV p. 193] 2,104,49 (1 Hs. gimarkôn). 123,69 (Hs. noch sint; 5 Hss. zuomerken). kamarchun kapurun [omnes patentes et notos et] affines [: et propinquos et caros et amicos faceretis vobiscum concurrere? Pass. Caec. p. 339,44] 743,29.