Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gimarka (st. sw.?) f.
(st. sw.?) f., mhd. gemarke; ae. gemearc n.
gi-march-: nom. sg. -a Gl 4,47,40 (Sal. a1, Zwettl 1, 12. Jh. Wien 2276, 13. Jh.); -] 41 (Sal. a1, clm 13002, 12. Jh. Adm. 3, Gll. 11./12. u. 12. Jh.).
Grenze: confinium (1 Hs. gimerki, 1 gireini).