Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gimagan prt.-prs.
gi- magan , auch -mugan ( nur N) prt.-prs. , mhd. gemügen ; mnd. gemȫgen, mnl. gemogen; got. gamagan s. v. magan. — Graff II,609. Praes.: ke-mac: 3. sg. Npw 111,2; gi-: 1. sg. S 142,9 ( BB ); ge-: 3. sg. Np 28,4 ( Hs. A = K.-T. 8,85a,7). Npw 118 M,93. — ke-mag: 3. sg. Nb 215,21. 242,25 [175,8. 193,17]. Nc 781,14 [98,15]. Np 111,2. 118 M,93; gi-: 3. pl. - ] en Npw 144,4; ge-: 3. sg. - ] Nb 53,16. 80,22. 198,3. 217,8. 227,30. 233,11. 12. 236,25. 242,27. 28. 28/29. 340,21 [44,3. 69,22. 164,23. 176,7. 183,25. 187,10 (2). 189,18. 193,19. 19/20. 20. 257,11]. Nc 781,11. 12. 800,17 [98,13. 14. 119,3].…