Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gikoufen sw. v.
sw. v., mhd. gekoufen; mnl. gecopen; ae. gecéapian. — Graff IV,373.
ka-chauphent: 3. pl. Glaser, Griffelgl. S. 181,103 (clm 6300, 8. Jh.; k- unsicher); ga-chaufta: 3. sg. prt. F 10,15; ke-chouf-: inf. -an Gl 2,692,32 (oder 3. pl. conj. (?) Vgl. Raven I,96); ge-: 1. pl. conj. (?) -ên Nb 322,9 [244,25] (so auch Sehrt, N.-Wortsch. S. 313, Raven I,96); inf. -an Gl 4,350,69 (oder 3. pl. conj. (?) Vgl. Raven I,96); 3. sg. prt. -ta NpNpw 46,5. — ke-kaufton: 3. pl. prt. Gl 1,718,52/53 (Brüssel 18723, Gll. 10. Jh.; -a- (oder -o-?) aus u korr., Steinm.). Verstümmelt: ga-c.aufit: 3. sg. F 10,12 (Ausg. konjiz. gachaufit). 1) jmdn., etw. kaufen, erwerben: keuuerdodon kekaufton [acceperunt triginta argenteos pretium appretiati, quem] appretiaverunt [a filiis Israel, Matth. 27,9] Gl 1,718,52/53 (2 Hss. nur giuuerdôn). forchaufit al so huuaz so aer habet enti gachaufit den acchar emit agrum illum F 10,12, ähnl. 15 (emere). 2) (sich) etw. (mit etw.) erkaufen, etw. erlangen (mit mit + Dat. d. Sache/abstr. Dat.): gecement kechoufan [iandudum sumite poenas: hoc Ithacus velit et magno] mercentur (pretio, Serv.) [Atridae, Verg., A. II,104] Gl 2,692,32. 4,350,69. kachauphent [sed dum exercendis piis operibus corpus subdunt, unde iniquitatis stimulum passi sunt, inde pietatis lucra] mercantur [Greg., Mor. in Job 3,37, PL 75,633 A] Glaser, Griffelgl. S. 181,103. uuanda uuir gechoufen umbe in (got) . mit temo uuerde rehtero deumuoti . so fleha sint . daz tiura gelt sinero gnadon promeremur si quidem pretio iustae humilitatis ... inaestimabilem vicem divinae gratiae Nb 322,9 [244,25]. er (Jakob) be diu mit lenticula (linsinin) gechoufta sines pruoder (Esau) primogenita (erisporinni) NpNpw 46,5.