Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gikôsôn sw. v.
gi- kôsôn sw. v. , mhd. gekôsen. — Graff IV,504. ke-chos-: 1. sg. -on Nb 327,1 [248,6] (-chô-); gi-: inf. -on Gl 2,117,29 ( M, 2 Hss. ); ge-: 3. pl. -ont Npgl 18,9 (-chô-). kahosonti Gl 1,231,23 ( Ra ) s. unter gâhisôn Ahd. Wb. 4,24. Nach Splett, Stud. S. 336 f. kaum Zuordnung zu gikôsôn . 1) etw. reden, sagen, abwägen: gichoson [ sed magis charitate fraterna ] deliberare [ possitis, ipso rescribente , quod melius observari debeat, Conc. Carth. Praef. p. 143 ] Gl 2,117,29 ( 3 Hss. gikiosan); im Gegensatz zum Handeln, mit abstr. Akk.: aber falsa iustitia . diu ist ungereht . also iustitia Phari…