Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gi-[h]ruofti st. n.
gi-[ h ] ruofti st. n. , mhd. gerüefte, geruofte, frühnhd. gerüfte, nhd. gerücht(e) ( aus dem Nd. ); mnd. gerüchte, geröchte, mnl. geruchte, gerochte. — Graff IV,1137. ge-hruafti: nom. sg. Gl 2,321,4 ( Carlsr. Aug. CXI, 9. Jh. ). — gi-rvofti: acc. sg. Nievergelt, Glossierung S. 259,182a (gir- u. -i unsicher ). 1) Geschrei: gehruafti [ de ira, rixae, rumor mentis, contumeliae, ] clamor [, indignatio, blasphemiae proferuntur , Greg., Mor. in Job 31,45 p. 1035 ] Gl 2,321,4. 2) Gerücht: girvofti [( der Besessene ) tum confessus est decem daemonas secum fuisse, qui ] rumorem ( famam ) [ hunc per po…