Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gihemmen sw. v.
sw. v.; vgl. nhd. hemmen.
gi-hemment: 3. pl. Gl 1,688,27 (M, clm 22201, 12. Jh.).
behindern, beeinträchtigen: gihemment [accedam ad vos in iudicio, et ero testis velox maleficis ... et qui calumniantur mercedem mercenarii,] (humiliant, nur Hs.) [viduas, et pupillos, et opprimunt peregrinum, Mal. 3,5] (7 Hss. gihônen, gihemment wohl nicht Verschr. dazu, z. häufigen Eigenwortwahl in clm 22201 vgl. Matzel § 13. 21).