Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gigerôn sw. v.
sw. v., mhd. gegern. — Graff IV,232.
gi-geron: inf. Gl 2,277,45 (M, 3 Hss.); ge-: dass. 478,8. Nb 129,5 [140,17] (-ôn); ga-gerunna: inf. dat. sg. Gl 2,421,63/64; gi-: dass. 401,67. 421,63. 1) etw. wünschen, begehren, nach etw. verlangen: zi gigerunna [firmans salubri scilicet ieiunio vas] adpetendis [inbecillum gaudiis, Prud., H. ieiun. (VII) 190] Gl 2,401,67. 421,63. gegeron [te sine dulce nihil, domine, ne iuvat ore quid] adpetere [Prud., H. a. cib. (III) 12] 478,8. daz ist taz kuot . ube iz ioman guunnet . so er iz kuunnet . taz er niehtes furder gegeron nemag id autem bonum est . quo quis adepto . nihil ulterius desiderare queat Nb 129,5 [140,17]; 2) etw. zu erlangen suchen; im Sinne eines Usurpierens: gigeron [cum ergo non vult] appetere [nomen Christi, Greg., Hom. I,7 p. 1 456] Gl 2,277,45, vgl. gerôn 3, gerên 4.