Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gigerôn sw. v.
gi- gerôn sw. v. , mhd. gegern. — Graff IV,232. gi-geron: inf. Gl 2,277,45 ( M, 3 Hss. ); ge-: dass. 478,8. Nb 129,5 [140,17] (-ôn); ga-gerunna: inf. dat. sg. Gl 2,421,63/64; gi-: dass. 401,67. 421,63. 1) etw. wünschen, begehren, nach etw. verlangen : zi gigerunna [ firmans salubri scilicet ieiunio vas ] adpetendis [ inbecillum gaudiis, Prud., H. ieiun. ( VII ) 190 ] Gl 2,401,67. 421,63. gegeron [ te sine dulce nihil, domine, ne iuvat ore quid ] adpetere [ Prud., H. a. cib. ( III ) 12 ] 478,8. daz ist taz kuot . ube iz ioman guunnet . so er iz kuunnet . taz er niehtes furder gegeron nemag id a…