Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gifâri adj.
adj., mhd. gevære, frühnhd. gefähr DWb. IV,1,1,2068 f.; mnd. gevêr(e). — Graff III,576.
gi-uarrer nom. sg. m. Gl 2,477,4 (clm 18922, 11. Jh.).
lauernd, auf der Lauer liegend: giuarrer [hic (sc. der den Leichnam des Märtyrers bewachende Rabe) ex frutectis proximis] infestus [alarum sono oculosque pennis verberans exegit inmanem lupum, Prud., P. Vinc. (V) 410].