Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
giburî st. f.
gi- burî st. f. ; mnl. gebore; vgl. mnd. gebor(e) n., ae. gebyre m., nhd. gebühr f. — Graff III, 168. ka-puri: nom. sg. Gl 1,135,40 ( R ); ki-: nom. sg. 278,13 ( Rd ); dat. sg. 2,249,41 ( Berl. Lat. 4 ° 676, Reichenau 9. Jh. ). 4,221,7 ( Ja ); gi-: dat. sg. 2,757,47; acc. pl. 648,15. — gi-buri: nom. sg. Gl 5,26,9 ( 2. fragm. S. Paul, 10. Jh. ); dat. sg. 4,332,13 ( 9. Jh. ). Verschrieben: gi-bere: nom. sg. Gl 4,64,32 ( Sal. a 1, clm 22 201 ). 1) Verlauf, Ausgang: kipuri [ cui narrantes somnia , audivimus quidquid postea rei probavit ] eventus [ Gen. 41,13 ] Gl 1,278,13 ( Rd, kiburit Jb s. gibur…