Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gibrutten sw. v.
gi- brutten sw. v. ; ae. gebryddan. — Graff III, 288. ka-prutt-: 3. pl. -ant Gl 2,745,31; ki-: 3. sg. prt. -a 1,587,47 ( Ja ); gi-: dass. -a 2,441,59 ( 2 Hss. ); ke-: 3. pl. -int 697,26. jmdn. erschrecken, in Schrecken u. Furcht versetzen: kiprutta [ contrivit enim inimicos undique, et ] exstirpavit ( Hs. stupravit, vgl. Diefb. Gl. 558 b ) [ Philisthiim contrarios, Eccli. 47,8 ] Gl 1,587,47. giprutta [ saevus antiquis quotiens procellis turbo vexatam ] tremefecit [ orbem, Prud., P. Caesaraug. ( iv ) 82 ] 2,441,59. kepruttint [ multaque praeterea vatum praedicta piorum terribili monitu ] horrif…