Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gibruht st. f.
st. f.; vgl. mhd. bruht. — Graff III, 270.
ki-pruht-: dat. sg. -i Gl 1,409,50; acc. sg. -] 586,3 (beide Rb). 1) Bruch, Brechen: kipruht confractionem (nicht in der Vulg., Steinm. z. St.) Gl 1,586,3. 2) Krachen: kipruhti [intonuit autem dominus] fragore [magno ... super Philisthiim, et exterruit eos, 1. Reg. 7,10] Gl 1,409,50; oder Vok.-Übers. im Sinne von 1 ?
Komp. uuidargibruht.