Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
gewonlich Adj.
gewonlich , Adj.
- nhd.
- gewohnt, gewohnheitsmäßig, der Gewohnheit gemäß, hergebracht, üblich, gewöhnlich, gebräuchlich, üblicherweise, angemessen
- ÜG.:
- lat. (consuere) STheol, consuetudinarius BrTr, (consuetudo) BrTr, consuetus STheol, (solere) BrTr
- Vw.:
- s. un-
- Hw.:
- vgl. mnl. gewoonlijc, mnd. gewȫnetlīk, gewȫnlīk
- Q.:
- Trudp, RWchr, ErzIII, DSp, Ot, EckhIII, EckhV, Tauler, Seuse, WernhMl (FB gewonlich), Aneg, BdN, BrTr, BrZw, BvgSp, Chr, Dietr, Eheb, Eisen, Er, Exod, HNI, Hochz, Iw, JPhys (um 1120), Kuchim, KvWTroj, MarLegPass, MGHConst, Miltenb, MNat, Nbu, NibA, NibB, NibC, PassI/II, Pelzb, Ring, RvEBarl, Spec, StatDtOrd, STheol, StBZürich, StrBsp, StRMünch, StRSchlettst, Trist, Urk, UvZLanz, WeistGr, WeistÖ, Wig, WüP
- E.:
- s. gewon, lich
- W.:
- s. nhd. gewöhnlich, Adj., gewöhnlich, DW 7, 6597
- L.:
- Lexer 72a (gewonlich), WMU (gewonlich N40 [1262] 175 Bel.), MWB 2, 750 (gewonlich), LexerHW 1, 997 (gewonlich), Benecke/Müller/Zarncke III, 804a (gewonlich), DRW